هستند كه خدا را بسيار حمد مىكنند و او را در نهان و آشكار سپاس ميگويند . از حضرت پرسيدند كه باغهاى بهشت كجاست فرمود آنجا كه ذكر خدا باشد صبح و شام در ذكر خدا بسر بريد . از امام ششم ( ع ) : شكر هر نعمتى هر چند كه بزرگ باشد آنست كه خدا را حمد گوئى . و نيز خداوند به هيچ مؤمنى نعمتى ندهد كه او خدا را بر آن نعمت شكر گويد مگر اينكه اين شكر و حمد برتر و وزينتر و بزرگتر از آن نعمت است آن نعمت هر چه كه باشد . استر امام باقر ( ع ) در بين راه مكه و مدينه فرار كرد امام فرمود اگر خدا استرم را باز گرداند او را چنان كه سزاوار است شكر گويم چون استر به او رسيد سه بار فرمود ( الحمد لله رب العالمين ) ) و سه بار فرمود : ( شكر الله ) ابى حمزه گويد : امام ( ع ) به من فرمود مايلى كه به تو حمدى بياموزم كه از سپاس ديگرى ترا بىنياز كند ؟ گفتم : آرى ، فرمود بگو : ( اللهم لك الحمد